World of Final Fantasy
[gespeeld op PS4]
Dit jaar is een groots jaar voor Square Enix en hun Final Fantasy-reeks: niet alleen komt eindelijk Final Fantasy XV uit, maar daarnaast kwam er ook een anime, CG-film en zelfs een sportauto uit van hun immense populaire serie. Gek genoeg komen er naast enkele kleine smartphone-games ook nog eens een volwaardige consolegame uit genaamd World of Final Fantasy. Deze game trekt de geschiedenis in van de langlopende franchise en lijkt op het eerste zicht perfect voor de trouwe fans.
Als je ooit Kingdom Hearts gespeeld hebt, dan ben je meteen mee met het type plot, want dat is op sommige momenten even bizar. De tweeling Lann en Reynn krijgen op een dag geheugenverlies en op de koop toe is iedereen verdwenen. Gelukkig is er wel nog een oude vrouw die hen zegt dat zij en hun moeder ooit grote legers monsters genaamd Mirages onder controle hadden. Samen met de schattige vos Tama moeten ze achterhalen wat er is gebeurd.
Met deze vreemde setup is het ook niet verrassend dat het plot pas echt op gang komt na enkele uurtjes en verschillende hoofdstukken verder. Gelukkig zijn de drie hoofdrolspelers (Lann, Reynn en Tama) heel goed gecast in het Engels. Van grappige punchlines tot de serieuzere momenten, het zit allemaal wel wat in de game vervat, al kan je wel zeggen dat de lichaamstaal vooral Japans-getint is. Waarom we dit specifiek vermelden, is omdat je geen Japanse taal kan kiezen in de game, tenzij je een Day One Edition op de kop tikt. Een spijtige zaak dus voor zij die hun games het liefst in de originele taal willen spelen.
We hebben het verhaal al wat vergeleken met Kingdom Hearts, maar ook qua uiterlijk zou je dat kunnen doen. De uitstraling van de personages past sprekend bij de Disney-serie van Square Enix, maar ook bij The World Ends With You. De hoofdpersonages zien er dan wel als mensen uit, alle Final Fantasy-personages uit oudere games zien er “chibi” (schattig) uit. Ze mogen er dan wel wat simplistischer uit zien, maar zelfs monsters als Ifrit zien er heel koddig uit en dat zorgt ook wat voor een verfrissing binnen de reeks. Daarnaast zijn ook de omgevingen heel gedetailleerd afgewerkt en al is de game ook gemaakt voor de Vita, toch is deze stijl perfect naar HD overgebracht.
Het schattige aspect past niet enkel bij de visuele stijl, maar ook bij de gameplay, aangezien je gaandeweg Pokémongewijs personages moet vangen om vervolgens in te zetten tijdens gevechten. Zo zitten er honderden wezens in de game verstopt die elk hun vaardigheden en skills hebben in een avontuur dat je toch makkelijk 50 uur zal bezighouden.
