Het najaar van 2013 wordt voor gamers gekenmerkt als een periode boordevol fantastische games, op welk platform dan ook. Sonic: Lost World is een spel dat ontwikkelaar SEGA lanceert om de Wii U en 3DS er een mogelijke topper bij te geven. De gekende blauwe mascotte maakt zijn retour exclusief op de laatste home- en handheld consoles van Nintendo en grijpt voor de gelegenheid nog eens extra terug naar zijn roots.
Meer dan ooit? Wat dan met Sonic the Hedgehog 4 en Sonic Generations? Wel, Lost World voert onze stekelige vriend Sonic naar een bijzondere nieuwe wereld, wat het zowel voor de ontwikkelaar als voor ons gamers mogelijk heeft gemaakt te experimenteren met de integratie van oude elementen en gloednieuwe. Zo loop je wel degelijk rond in een nieuwe wereld, maar lijkt de inspiratie van vele levels gehaald te zijn uit het design van games uit de SEGA Genesis-periode. Zo zullen de eerste levels voor veteranen al meteen bekend ogen, maar door met “Casino”-levels op de proppen te komen tracht de ontwikkelaar kennelijk effectief een knipoog naar fans van het vroege uur te geven.
Het is echter niet alleen qua uiterlijk, maar ook qua mogelijkheden dat Lost World doet terugdenken aan oudere games uit de reeks en klassiekers in het algemeen. Je zal telkens op punt A beginnen en op punt B eindigen, maar dat hoef je niet op een specifieke rechtlijnige manier te doen. Er zijn verschillende routes die de speler kan nemen om voortgang te boeken, de ene al wat makkelijker te doorkruisen dan de andere. Op die manier doet de wijze waarop je vooruitgaat in een level niet alleen maar denken aan oudere Sonic The Hedgehog-games, maar ook bijvoorbeeld aan Super Mario World. Er is trouwens een flinke afwisseling tussen 3D- en 2D-levels aanwezig in Lost World, waardoor je ondanks terugkerende voorkomens van levels niet steeds het gevoel zal hebben dat je dezelfde omgeving nog eens aan het doorlopen bent.
Zoals gezegd brengt het verhaal Sonic naar een nieuwe wereld, Lost Hex genaamd. Samen met zijn vriend Tales zit hij Dr. Eggman, ook gekend als Dr. Robotnik, wederom op de hielen. Alles kan natuurlijk niet altijd volledig gesmeerd lopen, en doordat Eggman een succesvol schot weet te vuren, zijn onze helden gedwongen om een noodlanding te maken op deze “Lost World”. Daar leert Sonic dat hij niet alleen snel kan lopen, maar ook aan supersonische snelheden nieuwe vijanden kan verwerven. De inheemse schurken, de “Deadly Six” genaamd, zijn niet gediend met Sonic en Tails’ landing en gaan aanvankelijk een samenwerkingsverbond met Eggman aan. Aan de hand van ettelijke cutscenes (tussen zo goed als elk level eigenlijk) krijgen spelers te zien wat er zich afspeelt tussen de schurken, maar ook wat er gebeurt wanneer hun pad kruist met onze geliefde blauwe egel.
De cutscenes doen steeds onmiddellijk denken aan de betere animatiefilm die tegenwoordig verschijnt. Een combinatie van enorm scherpe, kleurrijke beelden en ietwat kinderlijke (maar daarom niet noodzakelijk minder grappige) humor zorgen dat deze game toegankelijk is voor spelers van alle leeftijden. De Wii U versie van de het spel blijkt alleszins als best ogende Sonic game ooit uit de kast te komen. Niet alleen de cutscenes zijn overigens verzorgd. Ondanks het feit dat vele invloeden gehaald werden uit videospellen van meer dan twintig jaar geleden, zien de nieuwe levels en onze blauwe held zelf er immens goed uit. Dit, gecombineerd met een goed verzorgde, georchestreerde soundtrack geeft deze titel toch het goede gevoel een laagje modern meegekregen te hebben. Voorts werden duidelijke modernere invloeden gehaald uit Super Mario Galaxy, wat uiteraard zeker niet slecht hoeft te zijn. De Lost Hex is namelijk opgebouwd uit verschillende planeetjes. Sonic pakt deze reis echter een pak sneller aan, zoals we dat van hem gewend zijn, en het razendsnel van planeet naar planeet lopen voelt erg cool aan.
