Nadat we vorige maand MotoGP 10/11 voor jullie ontleedden, valt deze 'eer' vandaag SBK 2011 te beurt. Nadat de concurrent slechts een matige prestatie leverde, hoopten we alleszins dat deze titel dat ietsje meer toeren zou halen. Het feit dat de namen van bekende racers in dit spel voorkomen, was alvast een goede voorbode. Of het spel zelf van een hoogstaand kaliber is, zullen we aan de hand van dit schrijfsel uit de doeken proberen te doen.
Geen gebrek aan modi
Wanneer we met SBK 2011 van start gaan springt vooral de grote variatie aan verschillende spelmodi in het oog. We beginnen met de career mode, waarin je een eigen speler creëert die mag beginnen in de Superstock1000-klasse, om na een succesvol seizoen aan de slag te gaan met de Superbike 600-motoren. Hier mogen we meteen een sponsor kiezen die ons onder zijn vleugel neemt. Alvorens het circuit op te rijden, kan je hier met de technieker overleggen welke veranderingen je aan jouw motor wil laten aanbrengen. Daarna kan je deze gaan uittesten op de tracks, die trouwens allemaal trouw blijven aan de originele versies.
Alvorens we aan een raceweekend deelnemen kunnen we eerst de baan wat verkennen over twee testsessies en een kwalificatieronde, wat we uiteraard ook kunnen overslaan om onmiddellijk over te gaan naar het main event. Indien we alle verschillende etappes wel uitvoeren, geeft dat ons de kans om de setup aan te passen tot wanneer alles op punt staat. Dit is althans de bedoeling, want de wijzigingen die je laat aanbrengen vertalen zich slechts miniem naar de gameplay toe.
Wanneer je dan eindelijk aan de race bent toegekomen, is het merkbaar dat het besturen van de motoren niet altijd even precies is en in tegenstelling tot MotoGP zal je deze nooit echt onder de knie krijgen. Tot overmaat van ramp overkwam het ons meermaals om net voor de finish in panne te vallen, zonder dat hier enige aanleiding toe was. Dit alles maakt het natuurlijk best moeilijk om de doelstellingen die de sponsor opstelt te behalen. Gelukkig heb je na de finish altijd de mogelijkheid om de race te herstarten, al is dit slechts een schrale troost.
Met de vlam in de pijp
Naast de carrière-modus vinden we ook nog de quick race terug, welke eigenlijk voor zichzelf spreekt, en dit is een goede manier om alle tracks te verkennen. Daarnaast heb je nog de online mode, waar we de keuze krijgen tussen quick matches en custom matches. Tijdens de eerste optie kom je willekeurig in een quick race of een championship terecht, waarin je steeds op de hoogste simulatie-graad moeten rijden en indien je het spel niet door-en-door kent, ga je hier ongetwijfeld letterlijk en figuurlijk zwaar uit de bocht. In de custom mode kan je wel kiezen of je snel een race wil meepikken of eerder een kampioenschap wil afwerken. Daarnaast kan je in deze modus gelukkig ook het simulatieniveau aanpassen, waardoor je ineens meer keuze hebt. De resultaten die je hier behaalt, hebben dan weer hun invloed op jouw positie in de online leaderboards.
Dan komen we bij de Championship Mode aan, waar we ons niet met randactiviteiten hoeven bezig te houden en waar we dus gewoon een seizoen lang lekker mogen racen. Ook de SBK Tour is een optie en hier moet je dan weer verschillende uitdagingen tot een goed einde brengen, gaande van het winnen van een race tot het behalen van een bepaalde snelheid. Tot slot hebben we ook nog de keuze om één race-weekend te spelen, wat bestaat uit twee kwalificatiesessies en uiteraard twee races die je tot een goed einde moet brengen.
Natuurlijk kunnen we voor ieder verschillend speltype kiezen uit verschillende moeilijkheidsgraden en kan je ook verschillende simulatie-niveaus kiezen. Bij de laagste simulatie-graad wordt de kans op crashes aanzienlijk verkleind en zal je tijdens de race met een weinig moeite als eerste de eindstreep halen. Tijdens de races heb je controle over de positie van de motorrijder en zal je dus zijn gewicht moeten verdelen om vlot door de bochten te scheuren. Daarnaast is het uiteraard belangrijk dat je tijdens de rit niet steeds enkel de achterrem gebruikt, want anders beland je steevast in het grasperk. Op het juiste moment ook de voorrem induwen is dus de boodschap. Een minder trekje van de game dat ons parten speelde is het feit dat de AI-rijders je met gemak van de baan rijden of zelfs gewoon ronduit doen crashen, terwijl we er zelf nooit in zijn geslaagd om hen een koekje van eigen deel te geven.
...Scheur ik over de Nürnburgring
Wanneer we eender welk gedeelte van het spel tot een goed einde brengen, worden we hiervoor beloond met extra inhoud in de vorm van nieuwe helmen, kleding, klassieke motorrijders en -teams, aangevuld met een resem foto's van de afgelopen seizoenen die we kunnen bewonderen.
Op auditief vlak stelt deze titel bitter weinig voor. Tijdens de races zal je enkel de motorgeluiden horen, aangevuld door iets wat op supportersgejuich zou moeten lijken. Begeleidende muziek die voor extra motivatie zorgt ga je hier dus niet terugvinden. Enkel tijdens het browsen door het menu krijg je een ongeïnspireerd en repetitief techno-deuntje te horen, wat enkel kan omschreven worden als een foltering voor je oren. De racetracks op zich werden dan weer perfect weergegeven, maar helaas zien de omgevingen rond de tracks eruit alsof ze ergens tussen de huidige en vorige generatie zijn blijven steken. De motoren en motorrijders zien er trouwens ook niet zo schitterend uit en de bewegingen die je rijder maakt zien er simpelweg te onnatuurlijk uit.
