Met de PixelJunk games probeert ontwikkelaar Q-games klassieke genres nieuw leven in te blazen met een flinke dosis innovatie en creativiteit. Vooral PixelJunk Shooter sloeg aan bij het grote publiek en groeide uit tot een van de meest gespeelde games op PSN. We zijn dan ook benieuwd of de drie nieuwe episodes in PixelJunk Shooter 2 haar voorganger kan evenaren of zelfs overtreffen.
PixelJunk Shooter 2 is net zoals het eerste deel geen zoveelste knalfestijn, maar een slimme kruising tussen een shoot’em up en en een puzzelgame. Met een klein ruimteschip moet je proberen om alle mijnwerkers te redden die na een instorting vast kwamen te zitten in een mijn. Daarvoor beschik je over een flexibele grijparm, die tevens gebruikt kan worden om kostbare diamanten te verzamelen, schakelaars te verzetten of poorten te openen. De meeste mijnwerkers zijn verzeild geraakt op moeilijk bereikbare plaatsen, dus je zal je creativiteit moeten gebruiken om bij hen te komen.
Hiervoor zal je verschillende materialen zoals vloeistoffen en gassen moeten laten samenvloeien om een schijnbaar ondoordringbare hindernis te passeren. Stel dat de doorgang naar een mijnwerker belemmerd wordt door een dikke laag ijs. Door wat verderop de grond weg te schieten onder een gebied met lava, kan deze gloeiende massa door de mijngangen tot aan de ijslaag vloeien en er dwars doorheen smelten. Die lava kan op haar beurt weer worden samengevoegd met water, zodat deze stolt en er een gesteente ontstaat dat je kan opblazen. Logisch redeneren volstaat echter niet om te overleven, want ook je schietvaardigheden worden op de proef gesteld. De ondergrondse fauna en flora is je immers niet altijd even gunstig gezind, dus je krijgt af te rekenen met lavaspuwende planten, allerhande projectielen en zelfs uit de kluiten gewassen vleermuizen die in vliegende vaart op je afkomen. Wild in het rond schieten is nooit een goed idee, want als je teveel mijnwerkers laat sterven is het genadeloos 'game over'. In totaal zijn er drie verschillende episodes voorzien, die elk opgedeeld zijn in een vijftal levels die op hun beurt weer uit vijf verschillende gebieden bestaan.
Wie de eerste PixelJunk Shooter gespeeld heeft, herinnert zich nog wel dat je ruimteschip in de laatste episode wordt opgeslokt door een reusachtig monster. Dit is meteen het begin voor Episode 4, die zich in het spijsverteringsstelsel van dat beest afspeelt. In het verleden zijn er reeds verschillende games gemaakt die zich binnenin een lichaam afspelen, maar in dit spel lijkt het plaatje gewoon helemaal te kloppen. Naast water en andere vloeistoffen die het monster naar binnen slikt krijg je deze keer ook te maken met een paarsachtig maagzuur. Komt je schip daarmee in aanraking dan zal dit zuur langzaam door de romp beginnen te branden. Enkel een grondige spoeling in voldoende water kan je op zo’n moment redden van de ondergang. Door dit zuur te vermengen met water ontstaan er dikke paarse gassen die je schip onbestuurbaar maken. Het begint dan willekeurig rond de as te draaien, waardoor je je grijparm zal moeten gebruiken om als een Tarzan in space naar je bestemming te slingeren. Ook moet je rekening houden dat de darmen constant in beweging zijn, wat van het vliegen en schieten een extra uitdaging maakt.
Na een pittige eindbaas in de maag van het monster, kom je in Episode 5 opnieuw in de ondergrondse mijnen terecht. Hier word je geconfronteerd met gesteenten, lava, ijs en de magnetische zwarte vloeistof die we reeds kennen uit de eerste drie episodes. Ook krijg je opnieuw de mogelijkheid om zogenaamde suits aan te trekken, waarbij je schip unieke mogelijkheden krijgt zoals water spuwen of magnetische materialen afstoten. Nieuw is het Hungry Suit waarmee je zelf gangen kan graven door zachte gesteenten. In combinatie met hardere rotsblokken die je enkel kan verschuiven, heeft Q-games weer enkele puzzels ontworpen om duim en wijsvinger bij af te likken. Regelmatig word je geconfronteerd met een Bullet Stormster, een soort kristal dat een regen van projectielen in wisselende patronen op je afstuurt. De enige manier om dit obstakel uit te schakelen is door de kern los te rukken met je grijparm, maar daarvoor moet je natuurlijk wel dicht genoeg in de buurt geraken. Ondanks deze nieuwigheden voelt Episode 5 nogal aan als een verzameling van “lost levels” uit de eerste PixelJunk Shooter, omdat er net iets teveel gerecycleerd wordt.
