Het is alweer even geleden dat Transformers: War for Cybertron uitkwam. Hoewel er veel belangstelling was tijdens de ontwikkeling, ging de release vrij onopgemerkt voorbij. Dit was onder meer te wijten aan de release van enkele andere games, zoals Skate 3, Blur en het langverwachte Alan Wake evenals de grote interesse rond Starcraft 2 en Halo Reach. Nochtans was deze Transformers game zeker de moeite waard.
Transformers: War for Cybertron speelt zich, zoals de titel al doet vermoeden, af op de thuisplaneet van de Transformers, Cybertron. Daar woedt al jarenlang een strijd tussen de Decepticons, onder leiding van Megatron, en de Autobots, onder leiding van Zeta Prime. Aan het hoe en waarom van deze oorlog worden weinig woorden vuil gemaakt. Je wordt als speler meteen in de actie gegooid.
Weerzijden van de medaille
Er zijn twee verhaallijnen die je naar keuze kan spelen, maar ze spelen zich in principe wel in logische volgorde af. De campagne van de Decepticons verhaalt de opkomst van Megatron en diens zoektocht naar ‘Dark Energon’, een onstabiele, maar uiterst krachtige energiebron waarmee hij de Autobots eens en voor altijd ten onder wil brengen. Hij slaagt in zijn opzet, vindt de Dark Energon en wordt krachtiger dan ooit. Hierdoor kan hij de leider van de Autobots, Zeta Prime, ten val brengen en de hoofdstad Iacon verwoesten. De campagne van de Autobots pikt in op het verhaal na de ondergang van Zeta Prime. Hier maken we kennis met een jongere versie van Optimus, die we kennen van de Transformers-reeks en films. Hij neemt het leiderschap op zich en gaat op queeste om de Autobots – en Cybertron – te redden uit de klauwen van Megatron.
Het is best interessant om dit deel van de Transformers-historie eens van dichtbij mee te maken, al is het behoorlijk lineair en repetitief gebracht. Het geeft je als speler een duidelijkere blik op de verhoudingen tussen Decepticons en Autobots, zonder al te veel vrij te geven over de origine van de Transformers. De achterliggende boodschap en moraal zijn echter duidelijk voelbaar. Het hele ‘red de planeet’ en een ‘duistere onstabiele energiebron’ zijn eenvoudig te plaatsen in de huidige maatschappij, maar dat is dan ook niet de hoofdreden dat je een Transformers game gaat spelen en vormt op zich geen storende factor. Het verhaal is duidelijk lineair en bestaat uit tien hoofdstukken, die opgedeeld zijn in verschillende missies. Ondanks de beperkingen waar de schrijvers rekening mee dienden te houden, zit het verhaal best sterk in elkaar, al blijft het jammer dat sommige zaken helemaal niet uitgediept worden, zoals de vete tussen Optimus en Megatron.
Voor elke missie kan je kiezen tussen drie verschillende Transformers: één leider en twee zijpersonages. Afhankelijk van welk personage je kiest, zal je spelervaring iets anders zijn. Dit heeft geen effect op het verhaal, maar maakt het herspelen wel een stuk interessanter, aangezien elke Transformer net iets anders aanvoelt. Mensen die kicken op vrouwelijke personages zijn eraan voor de moeite, want er zit er slechts één in het spel en die moet je dan nog vrijspelen ook.
Grafisch niet slecht… voor een port
Visueel valt er op het eerste zicht niet veel op aan te merken. Dit komt vooral omdat alles er gewoonweg goed uitziet. De makers hebben duidelijk veel tijd en moeite gestoken in het creëren van Cybertron en de spelwereld ziet er bij momenten oogverblindend uit. Ook de Transformers mogen er wel wezen. De veranderingen van je personage blijven leuk om naar te kijken en verlopen erg vloeiend. Ze zien er wel iets anders uit qua uiterlijk dan in de series en films. De makers hadden de vrijheid om dit te doen, omdat het verhaal zich zovele jaren in het verleden afspeelt, maar het werkt zeker niet als storende factor.
Het enige nadeel dat hier te vermelden valt, is dat het spel overduidelijk een port is. Veel moeite lijkt er immers niet gedaan te zijn om deze game ook voor pc te optimaliseren. Buiten de resolutie en het detailniveau kan je namelijk niets aanpassen qua instellingen. Dit brengt best wel wat problemen met zich mee met betrekking tot de gameplay, maar het heeft ook zijn impact op het visuele aspect. De fps (frames per second) staat namelijk vast op dertig, wat bij momenten nogal wat problemen met zich kan meebrengen in de vorm van serieuze framerate drops. Vaak krijg je ook de indruk dat het voor de pc-versie allemaal net iets meer mocht zijn. Verschillen op grafisch vlak tussen console en pc zijn immers meestal makkelijk te herkennen en bij Transformers: War for Cybertron lijkt men bij de consoleversie gebleven te zijn – al moet gezegd zijn dat het best gezien mag worden.
