Begin jaren ‘80 verschenen er op de Laserdisc een aantal interactieve animatiefilms, die zich volledig lieten besturen door quick-time events. De bekendste daarvan is ongetwijfeld Dragon’s Lair van ex-Disney animator Don Bluth, dat ook in de arcadehallen razend populair werd. Pas jaren later verscheen het vervolg Dragon’s Lair II: Time Warp, dat nu net zoals haar voorganger in een opgepoetste versie op PSN wordt uitgebracht.
In Dragon’s Lair II: Time Warp wordt Daphne voor een tweede keer ontvoerd, en door de tovenaar Mordroc meegenomen naar een andere dimensie. Nadat de stoere ridder Dirk the Daring ontsnapt is aan zijn razende schoonmoeder, probeert hij zijn prinses te redden door gebruik te maken van een magische tijdmachine, die echter bezeten blijkt te zijn door de broer van Mordroc. Deze machine neemt hem mee naar andere tijdperken en dimensies, die onder andere gebaseerd zijn op het sprookje van Alice in Wonderland, de pré-historie en zelfs de tuin van Eden. De animaties van Don Bluth zijn werkelijk hilarisch en van prima kwaliteit. Dirk wordt geconfronteerd met de meest bizarre situaties en personages, en het extreem hoge tempo zorgt ervoor dat je je geen seconde verveelt. De cinematische muziek en prima voice-acting maken het plaatje compleet.
De gameplay bestaat opnieuw volledig uit quick-time events. Het is dus een kwestie van op het juiste moment de juiste richtingtoets in te drukken of uit te halen met je zwaard. Voor beginners is er een move guide voorzien die aangeeft welke toets je moet indrukken, maar om het spel echt te beleven en de gouden trophies te behalen zal je het zonder guide moeten doen. Gelukkig zijn er twee hulpmiddelen voorzien om je door het spel te helpen. Enerzijds is er de gekende “beep” die aangeeft als er een actie van je verwacht wordt, maar ook visueel wordt er met flitsende gele vlakken duidelijk gemaakt waar je naartoe moet. Uiterste concentratie en een goed geheugen blijven natuurlijk een must om het spel uit te spelen, maar de moeilijkheidsgraad ligt beduidend lager dan in het originele spel. De timing is een stuk meer vergevensgezind en een save-functie zorgt ervoor dat het nooit te frustrerend wordt.
Daarnaast zijn er nog een aantal andere verschillen met de eerste Dragon’s Lair. De willekeurig gekozen tussenstukken zijn verdwenen, waardoor het spel zich lineair afspeelt als een animatiefilm. Wel worden bepaalde scenes soms nog steeds in spiegelbeeld weergegeven. Een meer ingrijpende nieuwigheid is de toevoeging van golden treasures. Deze verschijnen op vaste plaatsen in het spel kortstondig in beeld, en kan je meenemen door op dat moment de juiste toets in te drukken. Het is belangrijk dat je alle schatten verzameld, want anders kan je het spel niet uitspelen. Als je bepaalde treasures hebt gemist dan zal je die levels moeten herspelen alvorens de finale toegankelijk wordt. Dit zorgt ervoor dat je zelfs met move guide attent moet blijven, want deze geeft de toetsen voor de schatten niet aan. Tenslotte is er ook een Director's Cut modus voorzien, maar behalve een kortere finale en een vlottere manier van schatten verzamelen verschilt deze te weinig van de originele modus om van een volwaardige extra te spreken.
