No Heroes Allowed! is een PSN-game ontwikkeld door Japan Studio / Aquire en uitgebracht door Sony zelf. De titel zegt menig gamer wellicht niets, maar dat het de allernieuwste telg is van de What Did I Do to Deserve This, My Lord!?-franchise zal hier en daar wel een belletje doen rinkelen. Benieuwd of de game even uitdagend en ludiek als zijn voorgangers is.
No Heroes Allowed! bouwt verder op de franchise en dus is ook dit keer de excentrieke Badman van de partij. De hoofdspeler is de gamer zelf, die door Badman aanschouwd wordt als zijn god. En niet zomaar een god, maar wel God of Destruction. Blijkbaar ben je nog niet echt een volleerde god en werd het nodig bevonden dat Badman je een cursus geeft hoe je een ondergrondse kerker dient in te richten, hoe je dient om te gaan met het leven in de kerker, en als belangrijkste: hoe je ongewenste helden kan verjagen.
Helden hebben nu eenmaal de onophoudelijke neiging om goed te doen en het kwade te verslaan. En laat dat nu net hetgeen zijn waar Badman en jij geen boodschap aan hebben. Helden zullen geregeld ongevraagd op visite komen en wat ze komen doen hangt af van het type van held. Zo zijn er bijvoorbeeld helden die slechts beperkte tijd op bezoek komen en andere helden die als doel hebben een bepaald aantal monsters aan hun zwaard te rijgen. Binnen de tijdslimiet die ze willen doorbrengen in de ondergrondse vestiging, gaan ze ook op zoek naar Badman. Hem dien je bij aanvang van de helden hun optocht dan ook op een zo veilig mogelijke locatie te plaatsen. Wanneer ze hem toch vinden en gevangen nemen, gaan ze meteen met hem aan de haal richting de uitgang. Slaag je er nog in om de held te verslaan terwijl hij het hazenpad zoekt met Badman als buit, dan zal je alsnog de overwinning binnenhalen.
Ondergronds doolhof
Uiteraard krijg je geen ondergrondse vestiging op een presenteerblaadje, maar zal je deze zelf moeten uitbouwen. Je krijgt steeds een doorsnede te zien van een ondergrond verdeeld in hokjes en hier zal je in moeten delven met een houweel om zo ondergrondse gangen te creëren. Sommige stukken grond bevatten voedingsstoffen of "mana". Uit grondstukjes met voedingsstoffen komen Slimemosses en de grondstukjes met mana brengen Spirits voort. Deze beide monsters staan helemaal onderaan de ladder en zullen voedingsstoffen en mana rondvoeren naar andere grondstukjes om zo krachtigere grondstukken te creëren waar grotere monsters kunnen uit ontstaan. Elk wezen eet de lagere klasse op, dus je zal steeds van alle klassen een goede voorraad in huis nodig hebben. Kan je niet voorzien in een mooie balans, dan zullen er mutaties ontstaan, wat niet per se een slechte zaak hoeft te zijn. Hoe meer en – nog beter – hoe krachtigere monsters je in je kerker hebt rondlopen, hoe groter de kans op een overwinning wanneer de helden langskomen.
De moeilijkheidsgraad van de game ligt aan de hoge kant. Gelukkig is er de mogelijkheid om een moeilijkheidsgradatie te kiezen, maar dan nog zal het niet altijd van een leien dakje lopen. No Heroes Allowed! is dan ook echt een game voor de volhouder. De game bevat gelukkig heel wat tutorials waarmee je makkelijk uren zoet zal zijn. Wanneer je denkt een volwaardig God of Destruction te zijn, dan kan je aanvangen met de verhaalmodus, die 33 levels telt.
Een tweede spelmodus is de Dungeon-a-day Mode, waarin je een reeks korte uitdagingen voorgeschoteld krijgt. Deze zijn ideaal om snel even te trainen of om bijvoorbeeld een saaie busrit wat uitdagender te maken. Ten slotte is er ook nog een coöperatieve modus, waarbij je medespeler zal worden bijgestaan door Badmella, niemand minder dan de dochter van Badman.
“I’m going to give you a kiss! Did you get it Lordy-Wordy?”
De game bevat een grote dosis humor. Zo is Badman een zeer extrovert personage met een enorm labiele emotionele toestand. Op één minuut tijd is het perfect mogelijk dat hij evolueert van roepen, zijn liefde betuigen, tranen met tuiten huilen tot overlopen van enthousiasme. De humor heeft zeker ook een positieve invloed op de zeer tekstrijke handleidingen. Lange teksten kunnen nu eenmaal tot verveling leiden. Echter door de humoristisch getinte tekst, zal je niet zomaar de bevestigingsknop blijven inrammen tot je kan beginnen, maar je zal het merendeel van de tekst wel degelijk lezen.
De humor van de ontwikkelaars kan je ook terugvinden in de namen van de personages. Niet alleen de monsters hebben gekke namen, maar ook de helden gaan door het leven met een niet alledaagse naam.
Qua grafische pracht is No Heroes Allowed! een kleurrijke bedoening en qua geluid is er voor een zeer aangename soundtrack gekozen. Zeker het begindeuntje durft wel eens in je hoofd blijven hangen.
